เนื้อเพลง จูบฟ้าฝากดิน – พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ

เพลง : จูบฟ้าฝากดิน

ศิลปิน : พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ

เนื้อเพลง :

ช.

จำจากจร ต้องนอนกลางดิน จำจากถิ่น ต้องกินกลางทราย

จำจากบ้านไปอยู่แดนไกล จำจากไป ด้วยใจจดจำ

ยามค่ำคืน ดึกคืนดำ ยามสายลมโบยโบก โกรกเหงื่อรินไหล

ไฟไม่กระจ่าง หนทางอำพรางมืดมน

เจื้อยไก่ฟ้า ปลุกป่าเตือนตน ยลนกกกฟานเกิ้ง กระเจิงซ้างซน

ยลเจ้าคนงาม น้ำใจรินไหลล่องลอย

ญ .

เชิญพี่ยา บ้านป่าดงดอย ไม่เลิศลอยเดินหมู่อยู่ตามยะถา

นานแล้วน้องนาน มันจนคนมีน้ำใจ (โอ้โอ่โอ่โอ้โอย..)

น้ำลำธารตกย้อยเงือกน้อยในไพร สดใสกระเซ็น ลงเคลื่อนคล้อยลอยเล่น

ย่ำเย็นเยื้องย่าง

ช.

คนใจเดียวผ้าเตี่ยวพันกาย มีหน้าไม้เป็นเพื่อนอยู่เรือนไม้ไผ่

ไฟคือผ้าห่มกันลมเมฆพรมจมดิน

ญ.

คนภูเขา มาเก่า เขากิน ส่วยที่ดินส่วยข่า โนเด่ เบี้ยไห

เก็บทั้งกรั่วลุย กรั่วย่อง ..เอื่อน่อง.เที่ยวทา

เก็บในตัวที่มีภาษี.อกโต.. ภาษีน้ำนม ทั้งขนมไหว้เจ้า หน้าหนาวเสียเงิน

ช.

คนใจเดียวผ้าเตี่ยวพันกาย เป่าใบไม้หาคู่ฟังดูรู้ความ

งามน้องกินข้าวกับแจ่วกินแล้วหรือไร

กินงาหอมสาวอ้อมเอียงอาย บ่าวพี่ชาย สวนกลับ สลับคำหวน

นวลน้องอายลองพี่ คำนี้ร้องหา

ช.

พี่บ่ได้สาวน้อย ขุดดอยจนล้ม เก็บต้มเม็ดหินเม็ดทรายดินเน่าเปื่อย

คอยเลิกรากัน (ฉันฮักเธอ)

ร้อยเอาพวงมาลัยส่งให้คนดอย ดอกสร้อยวาจา นกน้อยบินเริงร่า จูบฟ้าฝากดิน

ร้อยเอาพวงมาลัยส่งให้คนดอย ดอกสร้อยวาจา นกน้อยบินเริงร่า จูบฟ้าฝากดิน

(พี่บ่ได้สาวน้อย.. สิขุดดอยจนล้ม เก็บต้มเม็ดหิน เม็ดทรายดินเน่าเปื่อย จังข่อยเลิกรา..กัน…..)

1 person likes this post.
loading...