เนื้อเพลง เรียนและงาน – พงษ์สิทธิ์ คำภีร์

เพลง : เรียนและงาน

ศิลปิน : พงษ์สิทธิ์ คำภีร์

เนื้อเพลง :

ใจเกินร้อย 04 – เรียนและงาน LYRICS

ออกเดินจากบ้านสู่เมืองฟ้า สู่เมืองเทวาเมืองบางกอก

เดินทางเดียวดายจากบ้านนอก มาเล่ามาเรียนมาศึกษา

เจอะคนทั้งแบบนี้แบบนั้น เจอะทั้งแมงวันทั้งจิ้งจอก

เจอะทั้งคนดีคนกลับกลอก คนหวังปลอกลอกมีมากมาย

ตั้งใจร่ำเรียนทุกค่ำเช้า ถึงหนักถึงเบาไม่ร้องบอก

อยู่ไปวันๆเหมือนมีปลอกลากคอให้เดินตามทาง

ชี้ให้ฉันเดินไปทางไหนจะเร่งรีบไปตามคุณบอก

หัวใจเฉื่อยชาแต่ช้ำชอก แตกหักยับเยินป่นปี้

ชี้ให้ฉันเขียนฉันรีบเขียน ชี้ให้ฉันเรียนให้ฉันสอบ

แข่งขันกันไปหลายรอบเหมือนเลือกเอาหมาพันธุ์ดี

ทำเพื่อหนทางที่วาดหวังรีดเค้นพลังพุ่งพวยออก

ก็ตามประสาคนจนตรอกหวังงานทำเงินเลี้ยงครอบครัว

จวบจนฉันจบการศึกษารับใบปริญญาที่ฉันชอบ

สุขใจแค่ไหนไม่ต้องบอกยิ้มพลางเดินพลางสบายดี

รีบเดินย่ำต๊อกมาหางาน ความสดชื่นบานที่เคยมี

เริ่มหดเริ่มหายลงทุกทีไม่มี ไม่มี ไม่มีงาน

รับคนสิบห้าคนทำงาน เด็กฝากเด็กท่านเอาหนึ่งโหล

ที่เหลือหมื่นพัน ร้องให้โฮระบบทางแก้ไม่มี

หลายที่หลายแห่งคนทำงาน เช้าชามเย็นชามสองขั้นปี

แต่คนขยันทำงานดี ไม่มี ไม่มี ไม่มองมา

อย่างนี้เมื่อไหร่บ้านเมืองไทยเจริญก้าวไปทัดเทียมทัน

นานาประเทศดังคำขวัญที่เขียนเอาไว้สวยดี

อุตส่าห์ร่ำเรียนมาแทบตาย แต่ผลสุดท้ายต้องตกงาน

หมดเงินหมดแรงอยู่ตั้งนาน วิมานมาพังไร้ชิ้นดี

แม่จ๋าลูกกลับมาแนบเนาว์

กลับสู่บ้านเราด้วยช้ำชอก

ทุ่มเทกายใจให้บ้านนอก

หลังถูกจับขังหลายปี

Be the first to like.
loading...