เนื้อเพลง กล่อมวนา – บุษยา รังสี

เพลง : กล่อมวนา

ศิลปิน : บุษยา รังสี

เนื้อเพลง :

คำร้อง แก้ว อัฉริยะกุล

ทำนอง เอื้อ สุนทรสนาน

ฉันต้องหลงอ้างว้างกลางป่า

สุดเหลียวแลหาผู้อื่น

ป่าเปลี่ยวเช่นนี้ไม่ชื่น

ดึกดื่นค่ำคืนทอดถอน

เหงาสุดเหงาต้องทรุดลงนั่ง

ต้องพักหยุดยั้งพลางก่อน

เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าแรงอ่อน

อกสั่นรอนรอนถอนใจ

หวาดกลัว

อกเต้นระรัวแว่วไป

เสียงดังมาไกลไกล

ดุจดังผีพรายเรียกฉัน

ขอภูตผีนางไม้ในป่า

โปรดคุ้มรักษาให้มั่น

ยิ่งดึกยิ่งหนาวจนสั่น

หวาดหวั่นไม่รู้ทาง

โถค่ำนี้นอนไหนกันเล่า

ยิ่งคิดยิ่งเหงาไม่สร่าง

ยิ่งดึกยิ่งนึกต่างต่าง

หยุดหว่างกลางทางอยู่นาน

หนุนท่อนไม้แทนหมอนนอนป่า

อาศัยเขตฟ้าแทนบ้าน

กิ่งโศกแทนมุ้งและม่าน

อุตส่าห์กัดฟันแข็งใจ

ไหว้วอน

ลูกมาขอนอนกลางไพร

เช้าขึ้นลูกจะไป

โปรดจงคุ้มภัยเถิดหนา

เสียงหริ่งร้องแซ่ซ้องสนั่น

ส่งเสียงกระชั้นลั่นป่า

เปรียบหนึ่งเพลงซึ้งวิญญาณ์

กล่อมป่าคราฉันนอน

.

Be the first to like.
loading...