เนื้อเพลง blue tuesday – kat-tun

เพลง : blue tuesday

ศิลปิน : kat-tun

เนื้อเพลง :

火曜日の今の時間

いつもの君の電話を 待ってしまう また

一時間 二時間 過ぎて

あと5分待ってみようと まだ思っているよ

さよならしたら 会わないし 電話もしない

本当だったんだね

最後の夜の ぬくもりが今

まるで君のように 一歩ずつ遠ざかる

あんなに笑い あんなに泣いて

さびしがってばかりの 君はもういないんだ

あの街も あの海も あの夜空も

消えてしまう

週末の約束の日

スタジアムには二つの 空席があるだろう

思い出も何も出来ない

未来を悲しむことは もうよそうと思う

さよならだけが 永遠につなぐ二人

忘れてしまっても

その横顔が 大人びた時

理由もわからない 切なさに戸惑った

最後の夜の 君の呼ぶ声

今ここにいるように 確かに聞こえるのに

あの風も あの雨も あの三日月も

消えてしまう

見たこともない日々へ 歩き出してる

二人がいる世界へ

最後の夜の ぬくもりが今

まるで君のように 一歩ずつ遠ざかる

あんなに笑い あんなに泣いて

さびしがってばかりの 君はもういないんだ

あの街も あの海も あの夜空も

消えてしまう

Kayoubi no ima no jikan

Itsumo no kimi no denwa wo Matte shimau Mata

Ichi jikan Ni jikan Sugite

Ato go fun matte miyou to Mada omotte iru yo

Sayonara shitara Awanai shi Denwa mo shinai

Hontou dattan da ne

Saigo no yoru no Nukumori ga ima

Marude kimi no you ni Ippo zutsu toozakaru

Anna ni warai Anna ni naite

Sabishigatte bakari no Kimi wa mou inainda

Ano machi mo Ano umi mo Ano yozora mo

Kiete shimau

Shuumatsu no yakusoku no hi

Sutajiamu ni wa futatsu no Kuseki ga aru darou

Omoi de mo nani mo dekinai

Mirai wo kanashimu koto wa Mou yosou to omou

Sayonara dake ga Eien ni tsunagu futari

Wasurete shimattemo

Sono yokogao ga Otona bita toki

Riyu mo wakaranai Setssunasa ni tomadotta

Saigo no yoru no Kimi no yobu koe

Ima koko ni iru you ni Tashika ni kikoeru no ni

Ano kaze mo Ano ame mo Ano mikazuki mo

Kiete shimau

Mita koto mo nai hibi e Aruki dashiteru

Futari ga iru sekai e

Saigo no yoru no Nukumori ga ima

Maru de kimi no you ni Ippo zutsu toozakaru

Anna ni warai Anna ni naite

Sabishigatte bakari no Kimi wa mou inainda

Ano machi mo Ano umi mo Ano yozora mo

Kiete shimau

This time on Tuesdays

I wait for your usual call again

An hour passes, then two

I’m still thinking I’ll just give it another five minutes

You said if we said goodbye, you wouldn’t see me again and you wouldn’t call

You weren’t lying, were you

The warmth of our last night

Gets further away, step by step, just like you

You laughed so much, you cried so much

You were so lonely, but now you’re not here

That town, that sea, that nighttime sky

They all disappear

On that promised weekend day

I guess there will be two empty seats at the stadium

I do anything, not even remember

I think I’m going to stop grieving for the future

Goodbye will connect us forever

Though we forget it

As your profile got older

I was filled with bittersweet doubt, though I didn’t know why

I can hear your voice on that last night

As if it’s still right here with me

That wind, that rain, that crescent moon

They all disappear

I’m walking towards days I’ve never seen

To a world where we both are

The warmth of our last night

Gets further away, step by step, just like you

You laughed so much, you cried so much

You were so lonely, but now you’re not here

That town, that sea, that nighttime sky

They all disappear

ช่วงเวลานี้ของวันอังคาร

ฉันก็เผลอเฝ้ารอโทรศัพท์จากเธออีกแล้ว

หนึ่งชั่วโมง สองชั่วโมง ผ่านไป

แต่ฉันก็ยังคิดว่าจะลองรออีกสักห้านาที

ถ้าเราลาจากกันก็จะไม่ได้เจอ ไม่โทรศัพท์หากัน

นี่มันเป็นเรื่องจริงสินะ

ความอบอุ่นในค่ำคืนสุดท้ายของเรานั้น

มันราวกับว่าเธอกำลังจะถอยห่างออกไปทีละก้าว

ทั้งที่เธอหัวเราะขนาดนั้น ทั้งที่ร้องไห้ถึงขนาดนั้น

เธอที่แสนจะขี้เหงาไม่ได้อยู่ตรงนี้ด้วยกันแล้ว

ทั้งบ้านเมือง ทั้งทะเล ทั้งท้องฟ้ายามค่ำคืนเหล่านั้น

มันดูเหมือนจะเลือนลับหายไป

วันที่เราสัญญากันไว้ในวันหยุด

ที่สเตเดี้ยมคงจะมีเก้าอี้ว่างอยู่สองตัวสินะ

ไม่ว่าจะเป็นความทรงจำหรืออะไร ฉันก็ทำไม่ได้เลย

คิดได้แต่เพียงว่าอนาคตจากนี้ไปคงจะมีแต่ความเศร้าโศกเท่านั้น

ค่าเพียงลาก่อนเท่านั้น

ต่อให้คนสองคนที่เชื่อมโยงกันละกันไปชั่วนิรันดร์จะหลงลืมันก็ตาม

ใบหน้าด้านข้างของเธอที่ดูแสนจะเป็นผู้ใหญ่นั้น

ฉันไม่เข้าใจเหตุผลของมันหรอกนะ ได้แต่ลังเลอยู่ในความเจ็บปวด

เสียงของเธอที่ร้องเรียกในค่ำคืนสุดท้าย

มันราวกับเธออยู่ตรงนี้จริงๆ ทั้งที่ฉันได้ยินมันจริงๆ

ทั้งสายลม ทั้งหยาดฝน พระจันทร์ดวงนั้น

มันดูเหมือนจะเลือนลับหายไป

ฉันกำลังออกเดินทางไปสู่วันคืนที่ไม่มีใครเคยได้พบ

ไปสู่โลกที่มีเพียงเราสองคน

ความอบอุ่นในค่ำคืนสุดท้ายของเรานั้น

มันราวกับว่าเธอกำลังจะถอยห่างออกไปทีละก้าว

ทั้งที่เธอหัวเราะขนาดนั้น ทั้งที่ร้องไห้ถึงขนาดนั้น

เธอที่แสนจะขี้เหงาไม่ได้อยู่ตรงนี้ด้วยกันแล้ว

ทั้งบ้านเมือง ทั้งทะเล ทั้งท้องฟ้ายามค่ำคืนเหล่านั้น

มันดูเหมือนจะเลือนลับหายไป

.

Be the first to like.
loading...