เนื้อเพลง sweetness – วงตาวัน

เพลง : sweetness

ศิลปิน : วงตาวัน

เนื้อเพลง :

คำร้อง : Todd Lavelle

ทำนอง : พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา

Sweetness lived beyond the night, just behind my door. A love you see, a friend to me, and everything more. Once a child, twice the time, her laughs and tears soon became mine. Run across the fields and days; “forever” we’d say. Sweetness played the momma’s hand, I’d pretend the man. Skipped the roadside, played the fieldside fantasies. We had raced through school, to laughin’ fools; time was ours at every turn. Up and under, rolled like thunder, we’d love to burn. Na……..

Lassie comes to lady, sweetness comes to sorrow. Faster than a stolen glance, the day becomes the morrow. School days soon are family ways, the fire of youth is left in embers. Sweetness swears she can still, still remember. Chance and distance seperate us. Somewhere comes the night. In those eyes that once were candy, something just ain’t right. A whisper here, a shout in fear, a husband’s voice can soon be heard. Sweetness leaves me wonderin’ with no word. Na…..

-SOLO-

Shotgun blast, and soon the past is shattered with the night husband’s dead beyond the bed. Sweetness out of sight, days of youth distort the truth. I while away each aging hour, wonderin’ how sweetness turns to sour. Sweetness lived, all there is, hurt on fire, no desire. Sweetness goes, time sure knows, years and miles, steal the child…

ราศีพฤศจิก : ชาวแมงป่อง คือผู้ที่มีจิตแกร่งจนแข็งกร้าว ทะเยอทะยาน จนในบางครั้งกลายเป็นรุนแรง อาจจะพลิกผันจนคาดไม่ถึงเลยก็เป็นได้

แสนหวานเคยมีชีวิตอยู่ข้ามราตรีอันมืดมิดหลังประตูบ้านฉันเอง

(บรรทัดนี้ตีความได้หลายอย่าง

เช่นให้ความหมายว่าทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทที่มีบ้านอยู่ใกล้กันมาก

การใช้คำว่า beyond the night ห่างไกลจากกลางคืนหรือความมืดมิดนั้น

อาจหมายถึงว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นเคยมีชีวิตอันรื่นรมย์ห่างไกลจากความทุกข์ก็ได้

เพราะคำว่า night นี้ถูกนำมาใช้ในความหมายของคำว่ามืดมิดหมดหวังในเวลาต่อมา)

เธอเป็นที่รักของฉัน รู้ไหม เธอเป็นเพื่อนของฉันและทุกๆสิ่งที่มากกว่านั้นอีก

จากที่ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นเด็กเล็กๆ แต่ไม่กี่ปีต่อมาเธอก็โตขึ้น

และเสียงหัวเราะและน้ำตาของเธอก็กลายมาเป็นเสียงหัวเราะและน้ำตาของฉันเอง

เราวิ่งเล่นข้ามทุ่งและวันเวลา ซึ่งเราคิดว่าเราจะทำได้เช่นนั้นตลอดไป

แสนหวานเคยเล่นบทเป็นแม่คนและฉันก็จะแสร้งเล่นเป็นสามีของเธอ

เราเลี่ยงจากข้างถนนไปเล่นในทุ่งกว้างแห่งจินตนาการที่เราเคยมี

เราแข่งกันวิ่งไปโรงเรียน ทำตัวเหมือนคนโง่ๆที่หัวเราะกันเรื่อยเจื้อย

เวลาเคยเป็นของเราไม่ว่าจะยามใด

เราเคยกระโดดโลดเต้นขึ้นๆลงๆม้วนตัวไปมาเหมือนสายฟ้าฟาด

เราพร้อมที่จะใช้ชีวิตให้สุดๆไปเลย

จากสาวน้อยมาสู่ความเป็นผู้ใหญ่ แล้วความเศร้าโศกก็เข้ามาในชีวิต

เร็วเสียยิ่งกว่าการเหลือบมองเพียงแว่บเดียว วันนี้ก็หลายเป็นพรุ่งนี้ไปเสียแล้ว

วันเวลาของการไปโรงเรียนกลายเป็นชีวิตครอบครัว

ไฟแห่งวัยเยาว์ถูกทอดทิ้งให้เป็นเพียงเถ้าที่กำลังจะมอด

แสนหวานสาบานว่าเธอยัง..ยังจำวันเวลาที่ผ่านไปนั้นได้

โอกาสและระยะทางแยกเราจากกัน และในบางที่บางแห่งราตรีอันมืดมิดก็เข้ามาเยือน

ในดวงตาคู่นั้นที่เคยหวานหยดเหมือนลูกอมมีบางสิ่งที่ไม่ถูกต้อง

เสียงกระซิบดังเหมือนเสียงร้องตะโกนด้วยความเกรงกลัว เราได้ยินเสียงเรียกจากสามีของเธอ

แสนหวานผละจากฉันไปให้ฉันสงสัยมึนงงโดยไม่มีคำพูดแม้แต่คำเดียว…

เสียงปืนยาวดังลั่นและในไม่ช้าอดีตก็ถูกทำลายให้แตกกระจายไม่มีชิ้นดีโดยความมืดมิดแห่งราตรี

นายคนที่เป็นสามีนอนตายอยู่ข้างเตียง ส่วนแสนหวานก็หายตัวไป

เวลาแห่งวัยเยาว์นั้นบิดเบือนความจริงแห่งชีวิต

ฉันใช้เวลาทุกๆชั่วโมงของอายุที่แก่ลงไปทุกที

ครุ่นคิดว่าแสนหวานกลาย…กลายเป็นแสนขมได้อย่างไร

แสนหวานเคยมีชีวิต…เรื่องก็มีเพียงเท่านั้น

ความทุกข์บนกองไฟ…ไม่มีความหวังอะไรเหลือ

แสนหวานไปแล้ว…กาลเวลานั้นรู้ดี

เวลาหลายปีและระยะทางแสนไกล….ได้ขโมยเด็กคนนั้นไปเสียแล้ว

2 people like this post.
loading...