เนื้อเพลง Vincent – Joanna Wang

เพลง : Vincent

ศิลปิน : Joanna Wang

เนื้อเพลง :

Starry, starry night.

ค่ำคืนที่มีดาวพร่างพราย

Paint your palette blue and grey,

แต่งแต้มสีฟ้าและสีเทาลงบนจานสี

Look out on a summer’s day,

มองออกไปยังแสงแดดจ้า

With eyes that know the darkness in my soul.

ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความมัวหมอง

Shadows on the hills,

แสงเงาบนภูผา

Sketch the trees and the daffodils,

วาดลวดลายบนต้นไม้และดอกแดฟโฟดิล

Catch the breeze and the winter chills,

สัมผัสสายลมและความยะเยือกของฤดูหนาว

In colors on the snowy linen land.

ท่ามกลางสีขาวจากปุยหิมะที่คลุมผืนดิน

Now I understand what you tried to say to me,

ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว สิ่งที่คุณต้องการจะบอก

How you suffered for your sanity,

ว่าคุณทรมานเพียงใดจากการควบคุมอารมณ์อันวุ่นวาย

How you tried to set them free.

และคุณพยายามจะปลดปล่อยความรู้สึกให้เป็นอิสระอย่างไร

They would not listen, they did not know how.

พวกเขาไม่ฟัง พวกเขาไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร

Perhaps they’ll listen now.

บางทีตอนนี้พวกเขาอาจจะฟัง

Starry, starry night.

ค่ำคืนทอแสงดาว

Flaming flowers that brightly blaze,

ดอกไม้สีแดงสดดั่งเพลิงแผดเผา

Swirling clouds in violet haze,

ก้อนเมฆขดม้วนอยู่สายหมอกหม่น

Reflect in Vincent’s eyes of china blue.

สะท้อนอยู่ในดวงตาสีฟ้าครามของวินเซนต์

Colors changing hue, morning field of amber grain,

สีสันเปลี่ยนแปลงไป ทุ่งข้าวสะท้อนแสงยามเช้าออกรวงสีอำพัน

Weathered faces lined in pain,

ใบหน้าที่หม่นหมองตรากตรำด้วยการตากแดดตากลม

Are soothed beneath the artist’s loving hand.

ดูสดใสเมื่อลากผ่านปลายพู่กันของจิตรกร

Now I understand what you tried to say to me,

How you suffered for your sanity,

How you tried to set them free.

They would not listen, they did not know how.

Perhaps they’ll listen now.

For they could not love you,

เมื่อพวกเขาไม่สามารถจะรักคุณ

But still your love was true.

แต่ความรักแท้จริงของคุณยังคงอยู่

And when no hope was left in sight

และเมื่อไม่มีความหวังเหลืออีกต่อไป

On that starry, starry night,

ในค่ำคืนที่ดาวพร่างพรายนั้น

You took your life, as lovers often do.

คุณนำทำลายชีวิตไป ดั่งคู่รักที่ทำลายกันและกัน

But I could have told you, Vincent,

แต่ฉันเคยบอกคุณ วินเซนต์

This world was never meant for one

ว่าโลกใบนี้ไม่มีความหมาย

As beautiful as you.

กับคนที่มีจิตใจงาม อย่างคุณ

Starry, starry night.

ค่ำคืนที่ดาวเต็มฟ้า

Portraits hung in empty halls,

รูปภาพเหมือนแขวนอยู่ในโถงโล่งกว้าง

Frameless head on nameless walls,

ไม่ได้ใส่กรอบ และไม่มีชื่อภาพ

With eyes that watch the world and can’t forget.

ด้วยดวงตาที่มองโลกและไม่อาจลืม

Like the strangers that you’ve met,

เหมือนคนแปลกหน้าที่คุณเคยพบ

The ragged men in the ragged clothes,

ชายปอนๆในชุดที่ขาดวิ่น

The silver thorn of bloody rose,

หนามแหลมคมของกุหลาบแดง

Lie crushed and broken on the virgin snow.

ถูกบดขยี้จนแตกหักอยู่บนผืนหิมะสีขาว

Now I think I know what you tried to say to me,

ตอนนี้ฉันคิดว่าฉันเข้าใจในสิ่งที่คุณพยายามจะบอกแล้ว

How you suffered for your sanity,

ว่าคุณทนทรมานกับอารมณ์สับสนของคุณอย่างไร

How you tried to set them free.

คุณพยายามดิ้นรนปลดปล่อยอามรมณ์นั้นอย่างไร

They would not listen, they’re not listening still.

พวกเขาจะไม่ฟัง พวกเขายังคงไม่ฟัง

Perhaps they never will…

บางที.. พวกเขาคงไม่มีวันฟังอีกแล้ว

Be the first to like.
loading...
LINE it!