เนื้อเพลง คนธรรมดา พิช อัลบั้ม Quarter

วันเวลาที่แสนสวยงามของเรา อาจจบเท่านั้น

เป็นเพียงเพราะเราใช้มันทำให้กันและกัน ต้องเสียใจ

เมื่อความเป็นจริงวันวาน เมื่อวานนั้นผ่านไป

แต่เรายังหวัง ให้รักที่เหลือเจือจาง เป็นดั่งเดิมทุกอย่าง เราใฝ่ไปเกินฝัน

จนเป็นความไม่เข้าใจ เวลาจะแปรอะไรจากที่เป็น

ไม่เว้นแม้รัก ที่ผูกพันและเสียดาย

จนวันหนึ่งมันเปลี่ยนเราไปคล้ายใคร ไม่รู้จัก

บางทีเราเป็นเพียงคนโง่ บางทีเราเป็นเพียงคนเหงา

บางทีเราอาจเพียงต้องการแค่เรา ที่หายไป

บางทีเราเป็นเพียงคนหนึ่งธรรมดา ที่ไม่เข้าใจ

ในความหมายรักลึกซึ้ง และแสนยิ่งใหญ่ กว่าใครครอบครอง

เราเคยคิดว่าเราสองเรา ก็ต่าง เข้าใจในรัก

และพยายามทำเหมือนว่า เราเคยรู้จัก ความไว้ใจ

ก็เคยสัญญาว่าไม่ครอบครอง เราแค่ เป็นของกันไว้

แต่ความรักนั้นทำให้ทุกอย่าง มันไม่ง่าย เราใฝ่ไปเกินฝัน

จนเป็นความไม่เข้าใจ เวลาจะแปรอะไรจากที่เป็น

ไม่เว้นแม้รัก ที่ผูกพันและเสียดาย

จนวันหนึ่งมันเปลี่ยนเราไปคล้ายใคร ไม่รู้จัก

บางทีเราเป็นเพียงคนโง่ บางทีเราเป็นเพียงคนเหงา

บางทีเราอาจเพียงต้องการแค่เรา ที่หายไป

บางทีเราเป็นเพียงคนหนึ่งธรรมดา ที่ไม่เข้าใจ

ในความหมายรักลึกซึ้ง และแสนยิ่งใหญ่ กว่าใครรู้

แล้ว มันจะผ่านพ้นไปหรือเปล่า

แล้ว เราจะลืมได้เมื่อไหร่

แล้ว ใจที่พังยับเยิน ใครจะเอาไว้

รัก คือที่มาของความสุข แต่รัก ก็เอามันคืนไป

ไม่รู้ ใครบอกฉันสักทีว่า ความรัก มันคืออะไร

มันคืออะไร ใครบอกฉัน

 

Be the first to like.
loading...