เนื้อเพลง กวีบทเก่า Paradox อัลบั้ม On The Rainbow

แต่ก่อนทุกครั้งทีไร ได้อ่านได้เห็นในบทกวี แค่อ่านแล้วทิ้งมันไป ไม่เคยไยดีไม่ซึ้งไม่ชวนฝัน

 

        * ใจความนั้นก็มีแต่เรื่องเก่า คือความรักที่กลายเป็นความเศร้า

 

อ่านไปก็งั้นๆ เรื่องราวที่ซ้ำๆ อ่านไปยังขำ ซ้ำเติมเรื่องเก่า

 

ต้องมีคนสมหวัง ต้องมีคนชอกช้ำ ไม่จำ ไม่ซึ้ง ไม่เกี่ยว กับเรา

 

จนวันที่เขาลืมเรา จู่จู่ความเหงาก็เกิดมี กลับเกิดลึกซึ้งในบทกวี ได้อ่านอีกทีน้ำตาจะไหล

 

( * )

 

        ** อ่านไปอย่างช้าๆ เรื่องราวคนช้ำๆ แต่มันไม่ขำ เพราะเป็นตัวเรา

 

        ไม่เคยจะนึกฝัน จะเจอเองสักครั้ง กับความผิดหวัง ต้องเจ็บต้องเหงา

 

เก็บความหมายทุกตอน เก็บอักษรทุกตัว อยู่ในหัวใจเราเข้าไปข้างใน

 

ให้มันช้ำไปอีก ให้มันช้ำเข้าไป ให้มันสาแก่ใจ ให้ช้ำกว่านี้

 

( ** )

 

อ่านไปอย่างช้าๆ รักมันช้ำๆ แต่มันไม่ขำ เพราะเป็นตัวเรา

 

ไม่เคยจะนึกฝัน จะเจอเองสักครั้ง กับความผิดหวัง ต้องเจ็บต้องเหงา

 

ต้องเจ็บต้องช้ำเป็นอย่างตัวเรา

Be the first to like.
loading...