เนื้อเพลง คนหนังเหนียว คาราบาว อัลบั้ม เมดอินไทยแลนด์

ประตูโรงงานปิดแล้วตัวเรา ปะกะตูปิดอีกแล้วเหรอ(ปิด) ก็ถึงคราวหมองหม่นสิ  

หนทางมืดมนจะมีกี่คน (นั่นนะซิ) มาเข้าใจเห็นใจ  

 

อยู่เพื่องาน ทำเพื่อเงิน (ได้กี่ตังค์กันเชียวฮะ) เดือนละไม่เท่าไหร่  

 

ไม่พอยาไส้เลี้ยงลูกเลี้ยงเมีย ก็มีเมียหลายคนนี่ (มีคนเดียวแต่บ่น)  

 

ได้เป็นวันๆ (บ่นจริงๆแล้วแก่อีกต่างหาก)  

 

เป็นกรรมกรเร่ขายแรงงาน นั่นมันแสนลำบาก 

 

ชีวิตทุกข์ยากค่าหยูกค่ายา ค่าโน่นค่านี่ ค่าน้ำค่าไฟ  

 

บ้านต้องเช่าละค่าข้าวค่าเหล้า (สำคัญนะค่าเหล้า ขนาดไม่กินเบียนะ)

 

แล้วจะเหลืออะไรล่ะ สิ้นเดือนสุดท้ายจะให้ทำยังไร (มันก็นั่นนะซินะ) เพราะเขาเลิกจ้างแล้ว  

 

                * คิดขอทาน ละอายใจอยู่ คิดขอทาน ละอายใจอยู่  

        

                สะ สะ สองมือยังดี สะ สะ สองขายังอยู่ สะ สะ สองมือยังดี ก็สองขายังเดิน นั่นเด่ะแต่ใจไม่กล้า 

 

                อยากตัดใจหวนกลับคืนสู่บ้านนา ก็หมดปัญญาเขาแย่งที่นาไปแล้ว  

 

 

( * )

 

ตึกรามใหญ่โตถนนมากมาย  อีกรถราก็ขวักไขว่ 

 

ย่ำเดินเรื่อยไปสายตาจับจ้อง ที่ป้ายรับคนงาน 

 

ค่ำลงแล้วร้านรวงก็ปิด (ปิดทำไมห้ะ นั่นนะดิ โธ่กลัวโดนปล้นมั๊ง)

 

แหล่งราตรีเบ่งบานนะซิ สถานบริการสาวน้อยทำงาน (ก็ต้องจ๋าจ้ะ จ๋าจ้ะ) 

 

กันตัวเป็นเกลียว (แล้วมีเงินเหรอจะไปจ๋าจ๊ะกับเค้าเนี่ย) 

 

เป็นชายอย่างฉันมันนึกน้อยใจ(เนี่ยะน้อยใจ) ขายใครไม่ออก 

 

เหมือนทุยบ้านนอกจะมีก็แรง  ที่เอาไว้ไถนา       

 

หมดเรี่ยวแรงยังเข้าโรงฆ่าสัตว์ (เจ็บใจจริงๆเลย) มันยังได้ราคา 

 

เนื้อหนังมังสาของคนกับควาย(ก็นั่นนะซิ) แล้วใครจะเหนียวกว่ากันxajax_getDefault();

Be the first to like.
loading...